Muslims “Have Nothing Whatsoever to do with Terrorism”

Muslim Persecution of Christians, November 2015


  • Muslims “have nothing whatsoever to do with terrorism.” — Hillary Clinton.
  • “We have been forced to live under a climate of fear, this is not England. I grew up in in to a free decent country accepting British values and the British rule of law. … I think there is two laws, one for them and one for us.” — Nissar Hussain, a former Muslim living in West Yorkshire.
  • “They wanted to kill us by burning us alive, but we managed to escape. We have lost everything.” — Ramni Das, 57, accused of witchcraft in Bangladesh.
  • Iraq’s parliament passed a law that will force Christian children to become Muslim if their father converts to Islam or if their Christian mother marries a Muslim.
  • In Pakistan, an 8-year-old girl, Sara Bibi, was beaten and locked in a school bathroom by her Muslim head teacher for using the same toilet as Muslims. She was then expelled from the school.


As Muslim jihadis, mobs and regimes terrorized Christians and others throughout the world of Islam, in the West, institutions — from governments to grade schools — empowered and praised Islam, often at the expense of Christians.

U.S. President Barack Obama described the idea of giving preference to persecuted Christian refugees as “shameful” — even though helping persecuted refugees is what America has always been doing and much of what it is about. “That’s not American. That’s not who we are. We don’t have religious tests to our compassion,” Obama admonished. Unfortunately for the president, statistics were soon released, indicating that “the current [refugee] system overwhelmingly favors Muslim refugees. Of the 2,184 Syrian refugees admitted to the United States so far, only 53 are Christians while 2,098 are Muslim.” So, although Christians are 10% of Syria’s population — and possibly the most persecuted group — only 2% of the refugees entering America are Christian.

Adding to the confusion, Republican presidential candidate Jeb Bush falsely claimed that Syrian President Bashar Assad “executes Christians.” In reality, not only have Christian minorities long been protected under the secular regime of Assad — himself a member of a religious minority — but many Christian refugees who fled the jihad in Iraq went to Assad’s Syria for sanctuary.

Accordingly, the head of the Syrian Catholic Church, Mar Ignace Youssif III Youan, in a November interview, accused Western governments of “perpetuat[ing] the endless conflict in Syria” and of having “betrayed the Christians of the East. We explained from the beginning that our situation was different from that of other nations in the region, they were not listened to. And now we mourn deaths over the past five years. … It’s a shame that the West has abandoned Christians to this situation.”

Less than a week after jihadis murdered 130 people in Paris, Hillary Clinton asserted that Muslims “have nothing whatsoever to do with terrorism.”

The same pro-Islamist, anti-Christian spirit floated through some Western schools. In the United Kingdom, pupils at Oldknow Academy were reportedly led in “anti-Christian chants” in assemblies that were “like a rally” with a “plainly divisive” attitude.” According to theBirmingham Mail, Asif Khan, a Muslim teacher, led pupils, shouting, “We don’t believe in Christmas, do we?” and “Jesus wasn’t born in Bethlehem, was he?” Children were also asked to shout: “Do we send Christmas cards? No!” and “Do we celebrate Christmas? No!” Khan denies the claims.

However, Ann Connor, an education adviser contracted to work for Department for Education who had earlier visited the school, said, “I found the school to be extraordinary. There was an element of fear.” A female staff member was said to be “frightened of Mr. Khan.” And a parent complained of the “increasing Islamic ethos in the school.”

In the United States, a seventh-grade teacher at Spring View Middle School in Huntington Beach, California, deviated from the district’s official curriculum and had students sing “This Is My Fight Song.” Lyrics from the song included, “Islam … Allah’s on the way. They will preach them loud tonight. Can you hear their voice this time? This is their fight song. Spread Islam now song. Prove that they’re right song.”

Parents only found out about the song after some students accidentally brought the pamphlet home. “I believe that by singing the song,” one of the angry parents said, “the children feel comfortable that maybe Allah is the only god and maybe that they should start following him. I’m not OK with that.” The school responded by sending an apology to parents and said it would continue looking into the incident.

View original ….


Iran Executes Three Iranians Every Day; The West Rewards It.

by Judith Bergman
December 30, 2015 at 4:00 am


French Foreign Minister Laurent Fabius said that it is “completely normal that after this historic [nuclear] deal was signed, France and Iran should restart normal relations.” Left, Iranian Foreign Minister Javad Zarif hugs Fabius at the close of nuclear talks in Geneva, Nov. 23, 2014. Right: A public execution in Iran.


  • “Death sentences in Iran are particularly disturbing because they are invariably imposed by courts that are completely lacking in independence and impartiality. They are imposed either for vaguely worded or overly broad offences, or for acts that should not be criminalized at all, let alone attract the death penalty. Trials in Iran are deeply flawed, detainees are often denied access to lawyers in the investigative stage, and there are inadequate procedures for appeal, pardon and commutation” — From a July 2015 Amnesty International report.
  • How ironic that Europeans have no problem stuffing themselves with syrupy Iranian dates exported by this regime, knowing full well that there are thousands of prisoners are being tortured in Iran while awaiting their executions.
  • Amnesty International reports that in the fall of 2015, cartoonist Atena Farghadani was forced to undergo a “virginity and pregnancy test” prior to her trial. The charge? “Illegitimate sexual relations,” for having shaken hands with her lawyer.
  • Iran nevertheless won a top seat on the U.N.’s Commission on the Status of Women in April 2014. Not a single UN member, not even the US, objected.


On the UN’s Human Rights Day, observed December 10, an Iranian woman was sentenced to death by stoning in the Islamic Republic of Iran.

Since the Islamic Revolution in 1979, Iran is believed to have imposed death by stoning on at least 150 people, according to the International Committees against Execution and Stoning.

“Stoning,” Iranian human rights activist Shabnam Assadollahi said, “is an act of torture. There are 15 countries in which stoning is either practiced and authorized by law or tolerated. One of those 15 countries is Iran. The last known execution by stoning was in 2009. In Iran under the Islamic law, stonings, hangings, and executions are legal torture.

“In Islam under Sharia law, the stoning (Rajm) is commonly used as a form of capital punishment, called Hudud,” Assadollahi explained.

“Under the Islamic Law, it is the ordained penalty in cases of adultery committed by a married man or married woman with others who are not her/his legal partner. Stoning is carried out by a crowd of Muslims who follow the Sharia law by throwing stones (small and large) at a convicted person until she or he is killed. The international community must pressure Iran, Afghanistan, Saudi Arabia, Yemen, Sudan, Somalia, Pakistan, and other countries where stoning is legally carried or tolerated. Why cannot the public loudly cry out and advocate for women oppressed by those regimes?”

Instead of cries of outrage, the West, in the wake of the nuclear “deal” Iran has not even signed, has been scrambling to ingratiate itself with the Iranian regime. Countries such as France, Germany, Austria and Switzerland have barely been able to contain themselves at the prospect of doing business with them. It has been years since the Europeans could legally engage in trade with the murderous regime of the mullahs, who still cry, “Death to Israel, Death to America” — the “Little Satan” and the “Great Satan’ — and they have not been wasting time.

In fact, the P5+1 negotiators (the five permanent members of the UN Security Council plus Germany) had just finished signing the “deal” with themselves, when Germany’s Vice Chancellor, Sigmar Gabriel, hurried himself and a group of representatives from German companies and industry groups onto a plane for a visit to Iran.

The French Foreign Minister, Laurent Fabius, who usually knows better, likewise, found it “… completely normal that after this historic deal was signed, France and Iran should restart normal relations.”

View original ….

Hoe zit het met Irans “JCPOA”?

door Lawrence A. Franklin
30 December 2015



Is Iran al aan het valsspelen – of niet? Iran heeft niets ondertekend, dus duidelijk kan het ook niet vreemdgaan over iets waar het nooit mee heeft ingestemd – zoals reeds voorspeld op deze pagina’s een half jaar geleden. De zelfbenoemde P5+1 (de vijf permanente leden van de VN Veiligheidsraad plus Duitsland), zijn door niemand anders dan zichzelf gekozen, zouden beschaamd moeten zijn dat ze een deal met niemand, dan alleen maar met zichzelf hebben gemaakt.

De rijkelijk aangeprezen en rijkelijk gevaarlijke “Iran Deal” effent niet alleen de weg voor Iran om nucleaire wapens te krijgen, zoals hun plan was, hoe dan ook; het beloont ook nog de herhaalde schendingen door Iran van het Non-proliferatieverdrag – dat het wel ondertekende – met maximaal $ 150 miljard dollar. Met zo’n straf zouden we allemaal beginnen met onze verplichtingen te schenden.

Recente Iraanse rakettests hebben de grondgedachte ondermijnd van het Joint Comprehensive Plan of Action (JCPOA), dat de P5+1 getekend heeft met zichzelf. Als Iran bezorgd is dat zijn raketproeven meerdere VN-resoluties, zou hebben geschonden, is dat een schamel detail waar duidelijk niemand daarvoor last van had, dus waarom zou iemand er nu moeite mee hebben?

De nadruk van de media op het JCPOA verwaarloosde helaas een diepgaand onderzoek van het eigen uitgebreide Iraanse plan van aanpak, dat lijkt te bestaan ​​uit het ontwikkelen van nucleaire wapens, ballistische raketten en aanverwante systemen.

Terwijl de westerse diplomaten zichzelf feliciteren met hun JCPOA regeling, stuurde Iran een “klap-in-het-gezicht”-signaal naar de vrije wereld door de lancering van een Emad [“Pillar”] ballistische raket op 10 oktober. Op 8 december erkende Buitenlandse Zaken woordvoerder John Kirby indirect de lancering van een tweede ballistische raket, afgevuurd op 21 november. Kirby was er snel bij om erop te wijzen dat de test geen schending van het JCPOA was.

De lanceringen zijn echter wel schendingen van de resolutie van de Veiligheidsraad van de VN #2231, die het testen van ballistische raketten door Iran verbiedt. Hoewel deze tests niet de letter van de JCPOA trotseren, trotseren ze wel de geest ervan. Ook al werd de eerste rakettest afgekeurd door de Amerikaanse en geallieerde VN-vertegenwoordigers, er is tot nu toe geen actie ondernomen tegen Iran. De Amerikaanse ambassadeur bij de Verenigde Naties, Samantha Power, veroordeelde de oktober-test en zal waarschijnlijk ook de tweede test wel veroordelen. Maar als dit de verontwaardiging is, kan dat wel alles zijn.

Wat duidelijk lijkt te zijn is dat Iran de Islamitische Revolutie Garde (IRG), die het programma voor ballistische raketten bestuurt, een poging doet om het Westen te prikkelen tot extra strafmaatregelen tegen de Islamitische Republiek. Een dergelijke reactie zou dienen om de harde lijn tegen de JCPOA in Iran te versterken. Verder, als de Verenigde Staten niets doen, en alleen maar veroordelende retoriek geven, dan zal dit door het regime geïnterpreteerd worden als een extra bevestiging dat de VS een nucleaire overeenkomst wil tegen vrijwel elke prijs.

Lees verder ….


The Islamization of Britain in 2015 Sex Crimes, Jihadimania and “Protection Tax”

by Soeren Kern
December 31, 2015 at 5:00 am


Talha Asmal (left), a 17-year-old from Dewsbury, is believed to have become Britain’s youngest suicide bomber when he blew himself up at an Iraqi oil refinery. Friends described Asmal as an “ordinary Yorkshire lad.” Amira Abase (right) travelled from London to Syria in February, at the age of 15, to join the Islamic State as a “jihadi bride.”


  • Hospitals across Britain are dealing with at least 15 new cases of female genital mutilation (FGM) every day. Although FGM has been illegal in Britain since 1984, there has not been a single conviction.
  • At least 1,400 children were sexually exploited between 1997 and 2013 in the town of Rotherham, mostly by Muslim gangs, but police and municipal officials failed to tackle the problem because they feared being branded “racist” or “Islamophobic.”
  • Reverend Giles Goddard, vicar of St John’s in Waterloo, central London, allowed a full Muslim prayer service to be held in his church. He also asked his congregation to praise “the God that we love, Allah.”
  • There has been a 60% increase in child sexual abuse reported to the police over the past four years, according to official figures.
  • British intelligence are monitoring more than 3,000 homegrown Islamist extremists willing to carry out attacks in Britain.
  • A Muslim worker at a nuclear power plant in West Kilbride, Scotland, was removed from the premises after he was caught studying bomb-making materials while on the job.
  • “We try to avoid describing anyone as a terrorist or an act as being terrorist.” – Tarik Kafala, the head of BBC Arabic.


The Muslim population of Britain surpassed 3.5 million in 2015 to become around 5.5% of the overall population of 64 million, according to figures extrapolated from a recent study on the growth of the Muslim population in Europe. In real terms, Britain has the third-largest Muslim population in the European Union, after France, then Germany.

Islam and Islam-related issues were omnipresent in Britain during 2015, and can be categorized into five broad themes: 1) Islamic extremism and the security implications of British jihadists in Syria and Iraq; 2) the continuing spread of Islamic Sharia law in Britain; 3) the sexual exploitation of British children by Muslim gangs; 4) Muslim integration into British society; and 5) the failures of British multiculturalism.


January 7. The British-born Islamic extremist, Anjem Choudary defended the jihadist attacks on the offices of the French satirical magazine, Charlie Hebdo. In an opinion article published byUSA Today, Choudary wrote:

“Contrary to popular misconception, Islam does not mean peace but rather means submission to the commands of Allah alone. Therefore, Muslims do not believe in the concept of freedom of expression, as their speech and actions are determined by divine revelation and not based on people’s desires.

“In an increasingly unstable and insecure world, the potential consequences of insulting the Messenger Mohammed are known to Muslims and non-Muslims alike. So why in this case did the French government allow the magazine Charlie Hebdoto continue to provoke Muslims, thereby placing the sanctity of its citizens at risk?”

January 9. Muslim cleric Mizanur Rahman of Palmers Green, north London, also defended the attacks in Paris and declared that “Britain is the enemy of Islam.” Speaking to an audience in London — his speech was also streamed online to thousands of his followers — Rahman said the cartoonists at Charlie Hebdo were guilty of “insulting Islam” and therefore “they can’t expect a different result.” He added: “You know what happens when you insult Mohammed.”

January 14. Zack Davies, 25, attacked a 24-year-old Sikh named Sarandev Bhambra with a machete at a Tesco supermarket in Mold, north Wales. British newspapers initially portrayed the attack as a “racially-motivated attempt” by a right-wing extremist promoting “white power.” It later emerged that Davies is actually a Muslim convert who goes by the name Zack Ali. On the morning of the attack, Davies warned on his Facebook page of his impending assault, posting four verses from the Koran that call for violence against non-Muslims.

January 16. Rahin Aziz, an Islamist from Luton, was pictured in Syria brandishing an AK-47 rifle. In a tweet, Aziz, who also calls himself Abu Abdullah al-Britani, wrote: “Still deciding to what to do with my #british passport, could burn it, flush it down the toilet, I mean realistically its not worth spitting on.”

January 16. Communities Secretary Eric Pickles sent a letter to more than 1,000 imams across Britain asking for their help in fighting extremism and rooting out those who are preaching hatred. Muslim groups responded by accusing the British government of stoking “Islamophobia” and demanding an apology.

View original ….


Russian Imperialism Meets Illusions of Ottoman Grandeur

by Burak Bekdil
December 31, 2015 at 4:00 am


Turkish President Recep Tayyip Erdogan has said that he found it difficult to understand what Russia was doing in Syria, since “it does not even border Syria.” Pictured: Russian President Vladimir Putin (left) with then Prime Minister Erdogan, meeting in Istanbul on December 3, 2012. (Image source:


  • Earlier in 2015, President Recep Tayyip Erdogan said that he found it difficult to understand what Russia was doing in Syria, since “it does not even border Syria.”
  • By that logic, Turkey should not be “doing anything” in the Palestinian territories, Somalia, Egypt, Pakistan, Afghanistan or any of the non-bordering lands into which its neo-Ottoman impulses have pushed it.


In a 2012 speech, Turkish Prime Minister Ahmet Davutoglu, then foreign minister, predicted that Syrian President Bashar al-Assad’s days in power were numbered and that he would depart “within months or weeks.” Almost three and a half years have passed, with Assad still in power, and Davutoglu keeps on making one passionate speech after another about the fate of Syria.

Turkey’s failure to devise a credible policy on Syria has made the country’s leaders nervous. Both Davutoglu and President Recep Tayyip Erdogan have lately resorted to more aggressive, but less convincing, rhetoric on Syria. The new rhetoric features many aspects of a Sunni Islamist thinking blended with illusions of Ottoman grandeur.

On December 22, Davutoglu said, “Syrian soil is not, and will not be, part of Russia’s imperialistic goals.” That was a relief to know! All the same, Davutoglu could have been more direct and honest if he said that: “Syrian soil will not be part of Russia’s imperialistic goals because we want it to be part of Turkey’s pro-Sunni, neo-Ottoman imperialistic goals.”

It is obvious that Davutoglu’s concern is not about a neighboring territory becoming a theater of war before it serves any foreign nation’s imperialistic goals. His concern, rather, is that neighboring soil will become a theater of war and serve a pro-Shiite’s imperialist goals. Hardly surprising.

“What,” Davutoglu asked Russia, “is the basis of your presence in Syria?” The Russians could unconvincingly reply to this unconvincing question: “Fighting terror, in general, and ISIL in particular.”

But then Davutoglu claims that the Russian military hits more “moderates” (read: merely jihadistkillers, not to be mixed with jihadist barbarians who behead people and cheerfully release their videos). Translation: more Islamist targets and fewer ISIL targets.

View original ….

Hebrew Voices #14 – The Name Yeshua in Ancient Babylon


In this episode of Hebrew Voices –The Name Yeshua in Ancient Babylon – Nehemia Gordon heads to Mt. Scopus for a chat with Dr. Uri Gabbay, a professor at The Hebrew University. Their dialog concerns the history, languages and cultures of ancient Mesopotamia and culminates in a newly discovered cuneiform tablet bearing the name of a Judean exile by the name of Yeshua.

Their dialog yields rich insight into the multilingual society that birthed the world’s first written language. Ancient Mesopotamians spoke to their kids in Aramaic and later in Greek, but they sang prayers in Sumerian and their legal affairs were recorded by scribes in Akkadian—which, like English today, served as an international language.

Before parsing the spelling of Yeshua in Akkadian, Gabbay begins with the basics: why the writing system is called cuneiform, why the Tigris and Euphrates valley provided the perfect medium for writing, and why most of the hundreds of thousands of extant cuneiform tablets are not great literary works (think Epic of Gilgamesh) but rather financial transactions or legal documents from ordinary lives.

“Ordinary” lives such as “Yeshua’s”—a Judean man living in Babylon past the time when most exiles had returned, and who shared an inheritance with four brothers in the autumn of 504 BCE. While Mesopotamian scribes had very standard spellings for Akkadian names, the Yeshua tablet provides case-in-point for how they dealt with a foreign theophoric name such as Yeshua’s that contained sounds the Akkadian language had no letters for. Tune in to learn more about the complex connections between languages and some of the interesting things that happen when cultures collide.

View and listen original ….


Torah Pearls Shemot #13 – Exodus 1:1-6:1


This week Nehemia Gordon, Keith Johnson, and Jono Vandor discuss the Torah portion of Shemot covering Exodus 1:1-6:1. From the supposedly “well-known” stories in this portion, Gordon and Johnson clear away centuries of clutter left by mistranslations, Halacha, and Cecil B. DeMille’s version of events. In the spotlight is the burning bush scene where very clearly God revealed his one and only name to Moses. With instructions for present and future use, he left no room for misunderstanding. Gordon and Johnson explain how we got so messed up and what to do about it.

The light of language, history and context is also shed on the following: Did Jewish slaves build the pyramids? Were the midwives Hebrew or Egyptian? What is the Egyptian context of the name Moses? Do we know the identity of the man whom Moses witnessed being beaten? Did Moses “help” or “save” the daughters of Jethro? Where did Moses feel like a stranger? What is comforting about the three signs given to the Israelites? What did a zealous scribe do to protect the name of Moses from being tainted?

Word studies include: “swarmed,” “task masters,” “dread,” “lively,” “heavy tongue,” “Mt Sinai,” “Mt. Horeb,” and to be “as God.” Concerning “shemati” (I have heard), Gordon encourages listeners to slow down like Moses did upon seeing the bush, and to bring all their stuff, big and little, to Yehovah, knowing that he hears our cries.

View and listen original ….

De grootste tragedie van de Palestijnen: hun mislukte leiderschap

door Khaled Abu Toameh
31 December 2015

Sinds juni 2013 is de Rafah-grensovergang, dat de enige doorlaatpost is tussen de Gazastrook en Egypte, de meeste tijd gesloten.

Sinds het begin van 2015 hebben de Egyptische autoriteiten de Rafah-terminal in totaal slechts 21 dagen geopend.

Vorige week openden de Egyptenaren de grensovergang gedurende twee dagen, waardoor er een paar honderd Palestijnen de grens konden oversteken in beide richtingen.

Vorig jaar daarentegen was de terminal in totaal 123 dagen open, en in 2013 263 dagen.

Deze cijfers geven aan dat de Egyptenaren in de afgelopen paar jaar hun veiligheidsmaatregelen langs de gedeelde grens met de Gazastrook hebben opgevoerd.

Naast de voortdurende sluiting van de Rafah-terminal blijft het Egyptische leger tussen de Gazastrook en Egypte tientallen smokkeltunnels vernietigen. In de afgelopen weken hebben de Egyptenaren zeewater in de tunnels gepompt, waardoor de meeste instortten.

De Egyptenaren hebben goede redenen om bezorgd te zijn over de smokkeltunnels – vooral gezien de toename van islamitische terreuraanslagen op Egyptische soldaten en burgers in het Sinaï-schiereiland. Rapporten over samenwerking tussen Hamas, dat de Gazastrook onder controle heeft, en de islamistische terreurgroepen in Sinaï, voelen ook de Egyptenaren zich genoodzaakt de Rafah-terminal gedurende de meeste tijd te sluiten.

Links: De Rafah-grensovergang tussen Egypte en de Gazastrook. Rechts: een man werkt in een smokkeltunnel onder de grens van Gaza en Egypte, die onder water werd gezet door het Egyptische leger.

Uit een verslag van Israëls Channel 2 bleek vorige week dat Shadi al-Munei, de commandant van een afdeling van de Islamitische Staat (ISIS) in de Sinaï, onlangs de Gazastrook had bezocht voor geheime gesprekken met Hamas-leiders.

Volgens het verslag heeft de ISIS-commandant besprekingen gehouden met de leiders van de gewapende vleugel van Hamas, de Ezaddin al-Qassam-Brigades, over het uitbreiden van de samenwerking tussen de twee groepen.

Maar er is nog een andere dringende reden voor de Egyptenaren om de sluiting van de Rafah-terminal aan te houden, waardoor aan beide zijden van de grens duizenden Palestijnen strandden: de voortdurende machtsstrijd tussen Hamas en Fatah.

Voordat ze de Egyptenaren de schuld geven voor de situatie van de bewoners van de Gazastrook, moeten de Palestijnen, voor de verandering, hun leiders verantwoordelijk houden voor hun voortdurende lijden.

In de afgelopen weken is gebleken dat het Hamas-Fatah-geschil de belangrijkste reden is achter de voortdurende sluiting van de grensovergang van Rafah.

De Egyptische President Abdel Fattah el-Sisi vertrouwt Hamas niet; dat is de reden dat hij niet bereid is de terminal permanent te heropenen.

Sisi vertelde onlangs aan de Palestijnse Autoriteit (PA) President, Mahmoud Abbas, dat Egypte alleen bereid zou zijn tot het permanent heropenen van de terminal als Hamas afziet van de controle over de Palestijnse kant van de grens, en de PA-strijdkrachten toelaat om de controle te doen, zoals de situatie was vóór de zomer van 2007, toen de islamistische beweging de controle over de hele Gazastrook overnam.

Terwijl Sisi Hamas niet vertrouwt, is het vermeldenswaardig dat Hamas de PA en Abbas niet vertrouwt. Hamas wil niet dat de veiligheidstroepen van Abbas terugkeren naar de Gazastrook, op geen enkele manier, zelfs als dat betekent dat duizenden Palestijnen aan beide zijden van de grens stranden en in een openluchtgevangenis leven.

“Hamas zal nooit de controle van de terminal overhandigen aan de smerige handen van die Palestijnenverraders,” verklaarde Salah Bardaweel, een hoge ambtenaar van Hamas in de Gazastrook. “Hamas zal zijn mensen niet verkopen in deze handen, ongeacht de prijs.” Hij beweerde ook dat de Palestijnen uit de Gazastrook smeergeld hebben betaald aan PA-functionarissen op de Westelijke Jordaanoever om toestemming van de Egyptische autoriteiten te verkrijgen om de Rafah-terminal te mogen passeren.

Hamas houdt door te weigeren de controle over de grensovergang met Egypte af te staan, in feite de gehele bevolking van de Gazastrook als gijzelaars vast. Hamas zegt: “Ofwel wij blijven de Rafah-terminal controleren, of niemand zal de Gazastrook verlaten of binnenkomen.” Het meeste wat Hamas bereid is te aanvaarden, is een regeling die het mogelijk maakt de terminal te beheren in partnerschap met de PA – een idee waar Abbas sterk tegen gekant blijft.

Volgens het door Hamas gecontroleerde Ministerie van Binnenlandse Zaken hebben ongeveer 25.000 Palestijnen om “humanitaire redenen” de Gazastrook verlaten via de Rafah-terminal. Hamas is echter niet bereid om toezeggingen te doen wat betreft het verlichten van het lijden van het volk.

Abbas kan het voor zijn deel echt niet schelen of de Palestijnen in de Gazastrook worden omgevormd tot gijzelaars en gevangenen. In feite hoopt hij waarschijnlijk dat de crisis de Palestijnen zal aandrijven tot een opstand tegen het regime van Hamas, wat voor zijn PA de weg zou vrijmaken om terug te keren naar de Gazastrook.

In plaats van te proberen de crisis in de Gazastrook op te lossen, is Abbas bezig met een diplomatieke oorlog tegen Israël in de internationale arena. Hij wil een “oorlogsmisdaden”-proces tegen Israël houden bij het Internationaal Strafhof, en onderwijl het feit negeren dat hij en Hamas verantwoordelijk zijn voor het lijden van tienduizenden Palestijnen in de Gazastrook.

Het Hamas-Fatah-geschil heeft de Palestijnen in de Gazastrook gemaakt tot gijzelaars en gevangenen. De Palestijnen zullen nooit kundig genoeg zijn om hun problemen op te lossen, zolang ze het feit blijven negeren dat hun grootste tragedie in de afgelopen decennia is (en blijft) hun mislukte en corrupte leiders, die bereid zijn hen op te offeren voor hun eigen belangen.

Kiezen tussen de monsters? Nee!

wo 30 dec 2015, 05:30
Leon de Winter

Leon de WinterLeon de WinterFoto: Johannes Dalhuijsen

Op dit moment draaien de Europese opsporingsdiensten op volle toeren om aanslagen door extremistische moslims te voorkomen. Die extremisten geloven dat zij ons moeten doden, en mochten zij daarbij onverhoeds sterven, dan reizen zij linea recta naar het paradijs. Het is allemaal religieuze kolder; de islamitische werelden lijden eraan.

In de Islamitische Staat wordt elke vorm van barbarij toegestaan als zij gecodificeerd is in islamitische teksten. Desondanks willen politiek correcte niet-moslims en moslims-in-ontkenning ons wijsmaken dat het gedrag van IS niets met de islam te maken heeft. Helaas is IS een hedendaagse kopie van de staat die via het zwaard door Mohammed werd gesticht. Op basis van verhalen van en over de profeet werden in de zevende en achtste eeuw teksten geconcipieerd die ook nu nog leidend zijn voor elke moslim. Als je die navolgt – gelukkig doen de meeste moslims dat niet – leid je het leven van een meedogenloze IS-strijder.

De profeet stichtte een religieuze tirannie en vond zichzelf onfeilbaar; wie het niet met hem eens was, werd vermoord. Waar de islam de vlag van Allah plantte, werd de grond voor eeuwig islamitisch. Op het Arabische schiereiland mag geen andere religie worden beleden dan de islam. Op afvalligheid en blasfemie volgt de doodstraf. Geen niet-moslim mag Mekka betreden.

Die hysterische traditie volgend, bedreigde de zogenaamde kalief van IS, Abu Bakr Al-Bagdadi, afgelopen weekend het Westen en Israël. Daarin is hij niet uniek. In Iran, waar ook een agressieve vorm van religieuze krankzinnigheid heerst, zijn dergelijke bedreigingen aan de orde van de dag. En in Saoedi-Arabië is vijandigheid ten aanzien van het Westen en de Joden net zo diep in de cultuur verankerd. Ze dreigen vol passie, die islamisten. En ze passen overal dezelfde barbaarse regels toe.

In de islamitische werelden woekeren religieuze, tribale en etnische gektes. Die in Syrië, Jemen en Irak hebben hun eigen karakter: daar woedt een oorlog tussen soennieten en sjiieten, die elkaar over en weer als afvalligen beschouwen op basis van een veertienhonderd jaar oud conflict.

Waar ging het oorspronkelijk om? Om het volgende: wie is de gerechtigde opvolger van Mohammed, volgens de Perzische sjiieten zijn schoonzoon Ali ibn Abi Talib, of volgens de Arabische soennieten Mohammeds schoonvader Abu Bakr? Dit theologisch-politieke strijdpunt wordt in Syrië versterkt door tribale en etnische tegenstellingen, zoals die van de alawitische clans tegenover de soennitische, van Perzen tegenover Arabieren.

Als wij de tiran Assad het voordeel van de twijfel gunnen, ook al plegen zijn bendes, gesteund door het sjiitische Iran en de Russische autocraat, tachtig procent van alle massamoorden in Syrië, dan zal het monsterachtige Iran zegevieren. Als de sjiieten en alawieten vallen, zullen IS en het net zo monsterachtige Saoedi-Arabië winnen.

Moeten we kiezen tussen de verschillende monsters? Nee. We moeten hoge muren optrekken tussen Europa en het Midden-Oosten.

Het is aan de meerderheid van vreedzame moslims om aan de waanzin een einde te maken. Het is aan hen om de doodstraf op afvalligheid en blasfemie af te schaffen, om aan het verbod op het betreden van Mekka door ongelovigen een einde te maken, om hun traditie te hervormen en de barbaarse paragrafen van hun heilige teksten te neutraliseren door ze in hun historische context te interpreteren. Dat daarmee het karakter van de Koran verandert, zullen moslims massaal moeten aanvaarden. Als ze dat niet doen, zal hun cultuur ten onder gaan.

Miljoenen moslims vluchten naar Europa voor welvaart en veiligheid. Angela Merkel, noch de EU, heeft enig idee of die vluchtelingen de waanzin van hun culturen achter zich hebben gelaten. Ze zullen niet allemaal gewelddadig worden, maar een deel zal gefrustreerd raken en zijn vermeende islamitische superioriteit ten opzichte van ongelovigen willen afdwingen.

Het ligt voor de hand: alle mannelijke vluchtelingen in de vechtleeftijd (16-50) dienen te worden geweigerd als asielzoeker (met uitzonderingen als homo’s): niet onze mannen maar zij moeten in hun landen van oorsprong voor vrijheid en moderniteit gaan vechten. Verder moeten we in Syrië volstrekt afzijdig blijven en onze steden beschermen tegen de gektes van het Midden-Oosten.

Religieuze waanzin – die heerst in de werelden van de islam. Luister goed naar ze en maak niet de fout om te denken dat het loze woorden zijn: de monsters in Riyad, Teheran en Raqqa denken echt dat zij de plicht hebben het Einde der Tijden te forceren. Volgens islamitische regels moeten zij ons eerst waarschuwen voordat zij onze wereld opblazen; wij krijgen de keuze tussen onderwerping of bekering, en als we dat weigeren, moeten ze ons doden (Iran is bezig daarvoor atoomwapens te ontwikkelen) – dit is de religieuze achtergrond van die schrille bedreigingsretoriek.

Wat ik wens voor 2016? De doorbraak van ’cold fusion’-technologie, en daarmee het einde van de olie van tirannieën, de verdubbeling van de budgetten van ons leger en onze inlichtingendiensten, en het ontstaan van een humane, postsharia islam.